Blogs

Ik wist it al hiel lang, mar as it dan werklik safier is, docht it dochs in bytsje sear: it túnpaad is ynienen te koart.

Nim no in rôffûgel. Of freonliker sein: in stjitfûgel.

Al faker ha ’k opmerkingen krigen oer de foto fan de twa reaukes by dizze rige ferhalen. Wêrom gjin leppeltsjes, wat steane se der nuver by, en sa mear.

Wy binne delstrutsen op de pleatslike camping fan Reutum, of Reut 'm, sa 't men dêr seit. De ‘eu’ wurdt dêrby wat ôfplatte, sadat sels in wurd as Reutum lanlike assosjaasjes opropt.

Ik wie skoalmaster. En as dat al net slim genôch wie, ek noch ris in entûsjast eksimplaar. Dêr waard nammentlik yn de advertinsje om frege.

Hy is begûn mei syn projekt ûnder de

Fan fleane en flechtsje

In herberch, ít plak foar de wurge reizger om wat te iten, mei muzyk en drank, om dernei yn in waarm bêd te bekommen fan de reis.

Ynienen sjoch ik har lizzen: in ko. Skamteleas leit se yn ’e berm, kroandea. By boer Tykstra falt der, lykas by al syn kollega’s, geregeldwei in koke om.

Yn ’e regel moat ik tsien kear sjen om fêst te stellen oft in reager echt is, of sa’n eksimplaar datst by de boumerk keapje kinst. Ditkear kostet it minder muoite.